Krzysia Górniak to bezsprzecznie najlepsza - a już na pewno najbardziej doceniona polska gitarzystka. Zachęta pewnie na razie mało przekonująca, bo ileż w końcu znacie rodzimych gitarzystek? No więc może po prostu: jej płyta jest znakomita, pełna emocji i elegancji, można ją z powodzeniem zaliczyć do smoothjazzowej elity. Jeśli potrzebujecie jakiś porównań, to najczytelniesze będzie to z patem Methenym. Wiemy, że to wielkie nazwisko i każde porównanie z nim będzie trochę na wyrost, ale w tym przypadku jest uzasadnione. Miękka, delikatna gitara Krzysi Górniak urzeka melodią i obecną w każdym dźwięku elegancją. Jednak nie jest to elegancja, która każe słuchaczowi usztywnić się czy przybierać nienaturalne pozy. Nic z tych rzeczy. Jest bardzo przyjazna i równie dobrze trafia w wyrobione usszy znającego się na rzeczy melomana, jak i profana, który traktuje muzykę li tylko jako uprzyjemniacz życia. (Metro/ Metro CITY 20-26 lutego 2009, strona 3)